Archive by Author | christgalstyan

Речь Михаила Саакашвили на Генеральной ассамблеи ООН 2013

25 сентября в Нью- Йорке состоялась 68 –ая сессия Генеральной ассамблеи ООН. Главное ожидаемое событие сессии — общеполитическая дискуссия — открылась 24 сентября в штаб-квартире организации. Ожидалось, что наиболее острой и обсуждаемой темой станет сирийский конфликт. Всё внимание было приковано к выступлению президента США Барака Обамы, а также встрече Сергея Лаврова и Джона Керри. Однако президент Грузии Михаил Саакашвили смог перетянуть одеяло медийного внимания на себя, произнеся  свою скандальную речь.main_big

Выступая Михаил Саакашвили рассказывал о том каких успехов он добился за два своих президентских срока. Но стоило президенту Грузии заговорить о России, как разгорелся скандал. Саакашвили подверг резкой критике политику Москвы на постсоветском пространстве, российские дипломаты критику эту выслушивать не пожелали и демонстративно покинули зал. Как пояснил позже официальный представитель МИД России Сергея Лаврова Александр Лукашевич, это было сделано из-за несогласия с теми оценками, которые транслировал президент Грузии. Впрочем, этим не кончилось. Несколько позже масла в огонь подлил постпред России в ООН Виталий Чуркин. Выступление Саакашвили он назвал «набором бредовых измышлений, носивших русофобский характер» и добавил, что психическое состояние президента Грузии требует профессиональной оценки. Читать далее…

Реклама

Հայաստանում ամեն ինչ արհեստական է.

Երկու երիտասարդ, երկուսն էլ 18 տարեկան, երկուսն էլ Երևան են տեղափոխվել սիրիական պատերազմի ճգնաժամի պատճառով:

Անդրեն առաջին իսկ հնարավորության դեպքում անմիջապես կլքի Հայաստանը, սակայն հայրենիք չի ուզում վերադառնալ. ոչինչ չկա այնտեղ. սիրտը Կանադա է ձգտում, ամենահանգիստ ու օրինավոր երկիրը բնակություն հաստատելու համար.

Հայաստանը չի սիրում իր պարունակության պատճառով, իշխանության ու այն մարդկանց, որոնք չեն հարգում իրար, անտարբեր են միմյանց խնդիրների ու ցավերի հանդեպ:
-երևանը շատ անուշիկ քաղաք է, բայց ամեն ինչ այստեղ արհեստական է: Անկախ ամեն ինչից՝ Անդրեն հպարտ է, որ հայ է:Ապրուստն ու ծախսերը հոգալու համար աշխատում է Երևանի սրճարաններից մեկում:

Image

Անդրեի գործընկերուհի Ալինան ընկերոջ հետ համակարծիք էր միայն մի հարցում՝ Հայաստանցի հայերի չափազանց անտարբերությունն է մեջբերում.

Մեկուկես տարի է հաստատվել է Երևանում, Հայաստանի Տնտեսագիտական համալսարանի երկրորդ կուրսի ուսանողուհի է, ապագա մաթեմատիկոս:

«Ինձ համար հայրենասիրությունը հենց այնպես արտասանված բառ չէ: Եկածս օրվանից մասնակցում եմ երիտասարդական նախաձեռնություններին, մեր բոլորի իրավունքները պաշտպանելու համար մղվող քաղաքացիական հասարակության պայքարներին… Հաճախ եմ լինում երևանի մանկատներում, շփվում երեխաների հետ: Առավոտս բացվում է Կոմիտասի երաժշտության հնչյուններով, շատ սիրում ու գնահատում եմ հայ ժողովրդական ու ազգագրական երաժշտությունը: Իսկ դա ամեն հայ չի գնահատում.Ալինան դասերից ու աշխատանքից հետո ժամանակ գրեթե չի ունենում ընկերներին ու բարեկամներին հանդիպելու, փոխարենն անհամբեր սպասում է Նոր Տարվան ու դրա հետ եկող տոնական անհոգ տրամադրությանը, երբ ամբողջ ընտանիքով հավաքվում են ու վայելելու միմյանց ներկայությունն ու անդադար պարելու մինչ առավոտ՝ չկենտրոնանալով սեղանի ճոխության ու լիության վրա:

ImageImageImage

ImageImageImage